remco

Nieuw kastje

2004-09-13T20:59:45Z

Mijn kamertje is nogal klein, voor de mensen die dat nog niet weten... of eigenlijk: ik koop teveel spullen die ik niet nodig heb. Zodoende moet ik elke meter optimaal gebruiken. Na wat denken heb ik toch weer een plek gevonden waar ik wat kan plaatsen: bovenop een inbouwkast (met de ingang richting huiskamer), met behulp van een drietal houten kistjes, een paar latjes om hem stevig te laten staan, en voorzichtig passen en meten naast de verwarmingsbuizen is hier mijn nieuwe .

De boeken voor het kastje komen trouwens voor een deel van een boekenbeurs, waar ik ineens 80 euro kwijt was, maar wel een doos boeken vond!

Verder vooral veel gewerkt aan bbq's de afgelopen week, een voor TACT en een voor de cd-uitleen. Volgens mij beiden geslaagd... alleen zou ik tussendoor wat meer gestudeerd willen hebben. Helaas gaat dat allemaal minder, misschien is het toch allemaal te zwaar voor me. Maar in elk geval is het soms lekker blij te zijn met een kleine prestatie als een kastje... bij deze dus :).

DigiCam

2004-08-13T21:47:15Z

Eindelijk ben ik gezwicht voor de digitale camera. Eerst mooi kunnen fiepen met uitzoeken en nu de hele week aan het spelen... Arme Linda...

Beestje bij Linda in de tuin

Bij een gebrek aan een uilskuiken

En daarom dus arme Linda...

alp3833 @ 2004-02-29T21:59:00

2004-02-29T20:59:02Z

oh nee, ik had al eens iets van 1.025.000, maar was die vergeten op te schrijven

alp3833 @ 2004-02-29T21:57:00

2004-02-29T20:57:11Z

Hexicrecord 29-02-'04: 1.018.985

oh ja, mezelf

2003-10-29T11:44:14Z

Zelf ben ik helaas wat minder actief op dit moment. Ben me wel aan het voorbereiden voor een tentamen Wetenschapsleer volgende week. Mijn eerste niet-MC tentamen in tijden en dat is best wel eng.

Verder een heel lang gesprek met mijn mentor gehad over de opdracht die ik moet maken. Ik denk dat het geholpen heeft, ik heb nu al heel wat papieren bij elkaar, misschien zelfs al voldoende voor de hele opdracht en ik begin een idee te vormen voor een onderwerp. Uiteraard weer iets met auti, dus ook weer erg persoonlijk. Als ik nu maar eenmaal op gang ben lukt het wel.

Oh ja, en ik ben best erg... hoewel ik iets tegen die dingen heb ben ik nu toch met mijn nieuwe mobieltje met onzinnige zaken als een camera aan het spelen.

trots

2003-10-29T11:40:24Z

Ik ben trots op Linda. :)
De afgelopen week was het misschien een beetje erg stressen en was het moeilijk haar zo te zien dichtklappen. Iets anders kan ik het toch niet noemen, in elk geval speelt dat minstens zo hard mee als de stof niet vatten. Misschien is het ook wel een beetje perfectionisme, per se het beste eruit willen halen. Herken ik in mezelf totaal niet ;).
Maar goed, ik ben dus trots op Linda. Ik ben afgelopen weken wel een paar keer gemeen en hard geweest, en dat vind ik wel heel moeilijk. Ik ben volgens mij helemaal niet hard. Was net zo moeilijk voor mij als voor Linda, denk ik. Ik hoop dat het toch een beetje geholpen heeft.
Ik ben trots op Linda, ze heeft het maximale uit het tentamen gehaald en dat is al heel wat. Het maakt niet eens uit wat het cijfer wordt, ze mag hier tevreden over zijn....

Mailtje

2003-09-23T09:11:46Z

Gisteren zag ik op de mailinglist AS-kring een bericht van ene joyce (wat ze schreef komt verder in mijn mailtje naar voren) waaruit weer duidelijk werd hoe over hb gedacht wordt, het hokje waar je weer in wordt gestopt. Hoewel ik weinig meer schrijf op de lijst, werd ik weer overvallen door een ouderwetse irritatie (ik dacht eigenlijk dat ik er minder gevoelig voor zou zijn op het moment). In een soort van bevlogenheid is het volgende mailtje ontstaan. Echt doordacht is het niet, maar wel vol met de frustratie van het moment:

Wat mij betreft is het werkelijk probleem van
hoogbegaafdheid vooral dat je je in een
uitzonderingspositie bevindt. Dit is een vorm van
anders zijn die net zoveel impact heeft/kan hebben als
het anders zijn dat veroorzaakt wordt door autisme. Ik
heb zelf redelijk veel contact met mensen die vanuit
hb-problematiek (ik prefereer de afkorting, hb, is
minder beladen dan het woord) die zich zeer alleen op
de wereld voelen. De mensen behoren immers tot een
kleine minderheid die 'anders' denken. 'Anders' is
trouwens een beter woord dan 'hoog' omdat er geen
waardeoordeel uit spreekt.

Het feit dat hb vaak gepaard gaat met
hypersensitiviteit maakt de overeenkomst met AS in de
praktijk vaak nog sterker.

Het laatste punt is echter het belangrijkste, en de
reden dat ik dit schrijf. Een mail van iemand wekte
bij mij zeg maar nogal ergernis op, maar is een mooie
demo van hoe de meeste mensen denken. Het probleem van
zeggen dat je hb bent (of hebt) is dat het direct
oordelen oproept. Je wordt gezien als een arrogant
persoon, die wil opvallen, terwijl dit totaal niet het
geval is. Ik las in een mail eerder dat ik geloof Emmy
iets zei over eenzaamheid en dergelijke problemen.
Vervolgens komt er een antwoord dat hb van minder
belang is en dat je met doorzettingsvermogen etc.
verder komt. Ja, dat is zo, dat is absoluut zo, maar
het is geheel naast het punt. Hb is iets wat
eenzaamheid veroorzaakt! Daarom kan het van belang
zijn zoiets van jezelf te weten! Dat heeft niets te
maken met arrogantie. Iemand die toevallig hb is heeft
dit net zo goed per ongeluk meegekregen bij haar of
zijn geboorte en is niets meer waard dan een ander:
maar ook niets minder! Dus waarom is zo iemand
gedwongen te zwijgen over iets dat gewoon een deel is
van die persoon? Waarom moet dit zo nodig negatieve
reacties oproepen? Ze hebben er toch ook niet om
gevraagd...

Waarom mag iemand niet uitkomen voor de persoon die
zij of hij is???

En dat geldt voor zowel iemand uit het AS, iemand die
depressief is, iemand met borderline, als iemand die
hard kan lopen als iemand die hb is.

Laat toch iedereen in haar/zijn waarde, zoals de
persoon zelf is...

Groeten
Remco

p.s. het belang van doorzettingsvermogen is in het
hoger onderwijs wel heel duidelijk. Piet Vroon
hanteerde niet voor niets de heerlijke naam ZULO: Zeer
Uitgebreid Lager Onderwijs.

tandendokter

2003-09-16T21:52:46Z

Donderdag was ik bij de tandenmeneer, die mij hardhandig ontdaan heeft van twee verstandskiezen. Het is helaas ook een man van weinig woorden...

Eigenlijk direct al begon mijn gehemelte boven de getrokken kies pijn te doen. Niet direct een beetje, zeg maar genoeg om op de ibuprofen te moeten lopen de hele dag. Vrijdagavond keek Linda mij eens in de mond en werd niet blij: een zwarte plek met wit eromheen. Erg vaag vooral hoe het eruit zag. Die nacht heb ik slecht geslapen en ik heb nogal getwijfeld of ik nog mee zou gaan naar Nideggen. Uiteindelijk toch wel gedaan en daar was ik wel blij mee: de groep was erg gezellig en Linda heeft haar eerste klimstapjes in de echte rots gemaakt! Het weer werkte ook nog lekker mee en de avond op de camping werd ook nog leuk.

Maandag ging het iets beter met de pijn, maar nog niet briljant. Ik moest terug naar het verre oosten om bij de cd-uitleen te werken en omdat Linda colleges had. 's Avonds op msn ging het even helemaal mis helaas. Linda vond dat ik het ziekenhuis bellen moest en ik was eigenwijs en had geen zin. Plus het idee wat de ontsteking allemaal kon aanrichten maakte me nogal nerveus, tot buikpijn aan toe. In elk geval heb ik me veeeeeeeel te druk gemaakt, ook over het moeten opbellen trouwens. Achteraf denk ik dat ik gewoon moe was en daarom slecht reageerde. Ik moet me toch wel verontschuldigen voor mijn gedrag toen, maar gelukkig hebben we dat uitgepraat. En de dip van die avond is ook weer over gelukkig, moe en pijn was het, geen terugkomende depressie of dat soort ongein (ik ben wel aan het afbouwen met medicatie! van 45mg naar 30mg remeron).

En jawel, ik heb geluisterd! Vanaf mijn werk (bweh, wat had ik daar weinig zin in vanmorgen) heb ik gebeld en ik kon langskomen om 13 uur. Gelukkig kon het ook van mijn werk uit, in principe was er geen hond in de winkel zeg maar. In het ziekenhuis heeft de geachte dokter Nijdam wel 6 seconde in mijn mond gekeken en een spoelmiddel voorgeschreven. Het kwam er op neer dat hij donderdag al had gezien dat er een stukje gehemelte/tandvlees was gescheurd!!! HEB IK ME DAAR DRUK OM ZITTEN MAKEN!!! En ja, achteraf voelde het zetten van die spuit ook raar. Dat is een foutje, kan gebeuren, maar waarom die niet gewoon iets zeggen kan snap ik niet. Dan had ik geweten wat het was en had ik niet hoeven twijfelen...

Maar ja, ik weet het nu en alles komt goed...

alp3833 @ 2003-08-31T17:17:00

2003-08-31T15:20:10Z

vandaag niets zinnigs gedaan, het beginnen aan hard werken lukt nog niet echt...

nou ja, niets zinnigs, toch wel weer 2 maal een nieuw record met hexic. het eerste was eigenlijk het mooiste: ik steeg van 116 weer terug naar mijn oude topstekkie: 73e!

Uiteindelijk nu in de top 50 terecht gekomen! van de 74204, ben ik toch weer een keer ergens redelijk goed in... hoewel de top zit nog een factor 5 boven mijn score... hard werken nog.

alp3833 @ 2003-08-25T23:06:00

2003-08-25T21:06:28Z

Ik heb mijn geheime talent ontdekt! Een spelletje genaamd Hexic bij MSN, ik sta nu 73e in de lijst, maar ga uiteraard voor meer :).

alp3833 @ 2003-08-05T11:53:00

2003-08-05T09:56:30Z

Nu weer een paar dagen van een fijne vakantie terug. Aardig veel kunnen doen! Linda heeft zelfs al een paar bergen staan, een ideale voor getallenfieps zelfs: 3333 meter.

Het is al wel wat wennen weer thuis, vannacht kon ik niet echt slapen, heb toen wel meer verzonnen wat hier zou moeten komen, maar gedachten zijn vluchtig...

alp3833 @ 2003-06-04T21:56:00

2003-06-04T19:56:18Z





	
	
	
		niekje
		
		102%
		
		
		
	
	
	


	
	
	
		grimreaper86
		
		98%
		
		
		
	
	
	


	
	
	
		linda80
		
		93%
		
		
		
	
	
	


	
	
	
		tannie
		
		88%
		
		
		
	
	
	

How compatible with me are YOU?

hmmm, alleen Linda verdient 10% hoger :P of 20 of 30

bachelor, maar gelukkig geen vrijgezel

2003-06-01T20:16:45Z

en nog meer nieuws van het studiefront... ik krijg per volgend jaar zonder er extra voor te hoeven werken mijn bachelordiploma chemische technologie! Heb ik toch nog iets overgehouden aan alle tijd daar. Ik ga er waarschijnlijk niet meer echt iets mee doen, maar een lekkere afsluiter is het wel. En goed voor de CV natuurlijk :).

Mijn ouders heb ik het nog niet eens verteld. Eigenlijk durf ik het ook niet, ik weet vrij zeker dat de reactie wat negatief zal zijn. Met zekerheid niet enthousiast en daar heb ik weinig trek in. Misschien valt het wel mee, maar toch. Op zich heeft het idee van Linda om het briefje volgend jaar onder hun neus te leggen ook wel wat...

opdrachie

2003-06-01T19:59:39Z

de grote moeite die ik had met mijn practicum was voor een groot deel innerlijk, maar vooral ook wel dat ik wilde 'presteren' op iets dat me zo persoonlijk aansprak. Nou is dat gelukt! Een 10 is het geworden uiteindelijk en dat voelde toch wel heel lekker in alle eerlijkheid.
Oh, en natuurlijk een speciaal bedankje voor Linda's medewerking ;).

donderdag mag ik weer tentamen spelen, geschiedenis van de psychologie dit keer... een verbazend leuk vakje

record

2003-05-03T15:08:48Z

Twee en een halve week op rij heb ik met Linda doorgebracht, dat hebben we nog niet zo lang volgehouden. Het langste wat we elkaar niet gezien hebben was hooguit een paar uur. Jippie :).

alp3833 @ 2003-04-07T13:14:00

2003-04-07T11:15:49Z

Hoe kan het zijn dat ik er weer zoveel moeite mee heb te beginnen aan een opdracht? En dat terwijl al de voorbereiding zo eenvoudig ging. Misschien is het te persoonlijk, zo'n studie naar autisme, zodat al mijn perfectionisme enorm komt bovendrijven.
Een ding is duidelijk, het gaat me al niet meer om het vak an sich...

besserungen

2003-03-18T12:59:45Z

Donderdag heb ik Linda beloofd om in elk geval de eerste twee deelopdrachten uit te voeren van mijn 'practicum'. Beloofd is beloofd, dus vrijdag ben ik aan de slag gegaan. En inderdaad, voorlopig is het allemaal zo ingewikkeld niet. SPSS is best werkzaam nog ondanks dat het een vaag programma is. De enige onduidelijkheid is nog of ik nog dingen moet opzoeken aan literatuur, maar dat volgt dan nog wel. De eerste opdracht is toch niet voor een cijfer.

Voor de vakantie hebben we besloten in de Oostenrijkse Stubaier alpen deel te nemen aan een 'kamp' van de NKBV. Ik hoop dat het wandelen allemaal goed zal gaan, mooi is het er in elk geval. Linda's oom was zaterdag in elk geval enthousiast dat ik haar meeneem daarheen, hij is al enige jaren Zwitserlandganger. Zaterdag was nog het uit eten n.a.v. de verjaardagen van mijn 'schoonmoeder' en Linda's oom, hoewel die al in januari waren. Na twee keer uitstellen is het in ieder geval gelukt.
Verder gaat het wel okee, er zijn niet te veel zorgen deze maand.

Verwaarlozing

2003-03-13T13:07:44Z

Ik heb het geweldig de laatste tijd met een hele fijne relatie. Helaas zorgt dit er wel een beetje voor dat ik veel dingen verwaarloos. Dit livejournal. Ik heb niet durven kijken wanneer mijn laatste bijdrage was, 'vroeger' in elk geval. Ook krijg ik 'klachten' van mensen die altijd hun verhaal kwijt konden bij mij en dat nu ineens missen. Ik voel me er vrij dubbel onder. Ja, het is natuurlijk zo dat het nooit een verplichting moet zijn, dat ik me niet uit elkaar moet laten trekken door eisen die ik niet waar kan maken. Maar aan de andere kant heb ik het altijd vol willen houden. Ik wil mensen niet in de steek laten, maar ik ben maar in mijn eentje, en mijn eigen dingen (en vooral Linda ;)) zijn natuurlijk ook belangrijk. Ik word nu in een positie gedwongen waar ik altijd verkeerd doe helaas...

Een ander punt is mijn studie, ik knal geweldig op tegen een opdracht die ik moet doen, een zogeheten 'practicum', waarbij op vage wijze wat opdrachten uitgevoerd moeten worden. Die onduidelijkheid staat mij enorm tegen geloof ik, en het lukt me maar niet een echt begin te maken. Toch is het van zeer groot belang om voor mei klaar te zijn, dan kan ik 'gratis' verdere vakken ontvangen. Misschien is het wel gewoon een simpele terugval die ik nu heb en zal het beter gaan als die weer voorbij is. Het lijkt toch deze week niet ideaal te zijn met ons beide, en dat kan ook eindig zijn. Maar het kan ook wel eens echt mijn auti-eigenschap zijn deze enorme moeite. Ik heb zo een gruwelijke hekel aan die onduidelijkheid, zeker als er ook nog een oordeel over komen gaat. Altijd al heb ik met opdrachten gewacht tot het laatste moment. Liet ik alles in zakken voor ik echt tot iets kwam. Eigenlijk heb ik een deadline wel nodig, want als het echt moet kan ik het vaak wel. Ik vrees ook wel voor de manier van commentaar geven, dat het na elk klein onderdeeltje weer een hele tijd duren gaat. Misschien had Witteveen wel gelijk dat ik eens een opmerking erover moet maken naar de begeleiding toe?

Witteveen, dat was een van de twee mensen die mij tot Asperger hebben gebombardeerd. Met hem heb ik een gesprek gehad waarin ik graag opheldering wilde, maar veel is daar niet uitgekomen. Het kwam erop neer dat hij in principe alleen verstand van kinderen had en daarmee niet zeggen hoe 'sterk' het bij mij aanwezig is. Afgelopen dinsdag ben ik weer bij mevrouw de Man geweest, momenteel mijn 'hoofdbehandelaar', het positieve aan dit gesprek is dat ik haar niet meer spreken zal :). Ze heeft de neiging niet te luisteren, maar mij woorden in de mond te leggen die in haar straatje passen (dankje Linda, dat je het met me eens bent).
In ieder geval kwam zowel de Man als Witteveen voor om met mijn andere keurder te spreken, mevrouw Huybregts. Zij schijnt wel verstand van volwassenen te hebben zeg maar. Als het goed is heeft ze nu van beide kanten gehoord dat ik contact op zal nemen, dus ze weet er in ieder geval van. Ik zit me momenteel op te laden om haar te bellen, ik heb daar juist bij het Riagg enorme moeite mee, ze zijn altijd druk lijkt het. Huybregts zal vast weinig trek hebben ook in een gesprek nog vanwege haar tijdtekort.
Wel is het belangrijk dat ik bel, want zij is eigenlijk de voornaamste mogelijkheid om antwoorden te krijgen...

Alles een negatief verhaal als ik teruglees, maar toch is dat niet alles wat er speelt, het is vooral dat ik mijn LJ ook voornamelijk gebruik als ik even moeite heb met dingen. Je kan het dus wel ook positief zien dat ik weinig schrijf. De afgelopen maanden heb ik ook nog een prettige nieuwe baas gekregen bij de Bever, toch nog een vak bij de OU gehaald (workpsychology, 7), fijn geborreld met collega's van de CD-Uitleen en vooral heerlijke tijden met Linda gehad.

Jaarlijstje 2002

2003-01-30T16:11:56Z

Jaarlijstje 2002 (een top 12 dit jaar; een paar albums zijn van 2001, maar pas in 2002 op de CD-Uitleen gekomen)

1. Spinvis Spinvis
Nieuwegeiner die al jaren muziek maakt op cassettebandjes. Maakt zowel gebruik van veel loops als van instrumenten. Hoewel zijn stem niet de geweldigste aller tijden is weet hij alles eruit te halen aan impact. De, soms droog humoristische, impressionistische teksten zijn bijzonder de moeite. Verfrissend origineel!

2. Ketil Bjørnstad Before the Light
Op het eerste gehoor een plezierige semi-accoustische ambient plaat, maar met een bijzondere emotionele diepgang. De gitaar is meeslepend, de altviool mooi, maar vooral de piano steelt de show. Schubert-achtig wordt er gespeeld met terugkerende thema's en geflirt met opkomende melodieën. De electronische ritmes zorgen bij vlagen voor spannende effecten.

3. Ygdrassil Nice Days under Darkest Skies
Twee meisjes uit het noord'n die heldere folk liedjes zingen. Vooral mooie samenzang. De liedjes zijn mooi opgebouwd, zodat het album niet snel verveeld. Overigens opvallend 'gewaagde' teksten voor zulke lieve stemmen.

4. Tom Waits Alice
Tom Waits klinkt op deze bewerking van zijn eigen musical meer jazzy dan normaal, zodat herinneringen aan 'One from the Heart' worden opgeroepen. Op dit album worden de ballads afgewisseld met meer abstracte muziek. Door het centrale thema blijft het een geheel.

5. Neil Halstead Sleeping on Roads
Een stem als een warme douche. Doet denken aan lo-fi, maar is qua arrangementen eerder warm en vloeiend, op een stukje dissonant gitaar na. Enige zeer mooie nummers.

6. Nils Petter Molvær NP3
Scandinavische trompettist die moderne jazz maakt, met zowel jazzdance en jazzrock invloeden. Dit album is zijn meest gevarieerde tot nu toe, maar er is nog steeds veel ruimte voor zijn schitterende trompetgeluid, waarbij hij vooral goed gebruikt maakt van een demper.

7. The Frames For the Birds
Iers rockbandje dat qua geluid vaak doet denken aan de lo-fi van Will Oldham en de zijnen. In tegenstelling tot veel genre-genoten weten ze het voor ook leuk te houden met veel speels gebruik van blazers. De atmosferische gitaarrock delen a la Radiohead zijn niet altijd even afwisselend. Let vooral op het nummer 'What happens when the heart stops', een perfect voorbeeld van hoe een popballade moet klinken, zwevend tussen emotioneel en fris.

8. Tröckener Kecks Meer Niet!
Het afscheidsconcert van een nederrock bandje waar ik sinds een superenthousiast optreden in de Vestingbar een zwak voor heb. Technisch en muzikaal verzorgder dan ooit, hoewel dat soms wat van het enthousiasme afdoet.

9. Michael J. Sheehy No Longer My Concern
Singer-songwriter in de traditie van Nick Cave en Tom Waits. De nadruk ligt op accoustische countryblues-achtige arrangementen met sterk sarcastische humor. Zijn stem klinkt soms grof, maar ook soms subtiel als bijvoorbeeld Donovan.

10. An Pierlé Helium Sunset
Belgische liedjesschrijfster met breekbare stem. Vergelijkbaar met een jonge Tori Amos, maar ook beïnvloed door de neurotische pop van bijvoorbeeld Throwing Muses en Lisa Germano. Soms overheerst naïviteit te veel ('I got a pretty face, which automatically implies that I'm dumb'), maar enige parels, zoals het duet Nobody's Fault, maken het een leuk album.

11. Steve Reich Triple Quartet
Avantgarde componist die vooral werkt met het principe van fase-verschuiving. Dit album bevat zowel werken met viool (het kronoskwartet), electrische gitaar als marimba. Door de afwisseling is dit een van zijn meer toegankelijke albums. Vooral het gitaarstuk is zeer hypnotiserend.

12. Tori Amos Scarlet's Walk
Haar beste album sinds Boys for Pele, hoewel de kracht vooral in de eerste vier nummers ligt. De rest is niet slecht, maar weet niet constant te boeien.

13. Low Trust
Atmosferische pop met een minimalistisch karakter. Vooral de benadrukte bassectie werkt hypnotiserend. Qua stemgebruik zijn de artiesten ook gegroeid. Zet de lijn van 'Things we Lost in the Fire' voort.

14. Joop Visser Acht
Alias Jaap Fischer. Cabaretachtige teksten over het koningshuis, voetbal, de politiek en onverdraagzaamheid. Zeer humortistisch.

Nieuwe computer!

2002-12-02T15:07:09Z

Dit is de eerste bijdrage voor mijn live-journal op mijn NIEUWE COMPUTER! Jippie! Vorige week woensdag is alles geinstalleerd. Eigenlijk ben ik vandaag aan de studie, dus dit schrijven is gewoon een kwestie van afleiding, maar het leren gaat wel lekker moet ik zeggen. Ik heb een van de vier delen helemaal herlezen vandaag en een tweede voor de helft ongeveer. Vanavond nadat ik terugben van de cd-uitleen ga ik me maar aan de oefentoets wagen. Ik ben daar na een jaar of twee eindelijk weer iets actiever, ik regel de nieuwjaarsborrel voor het komende jaar en het gaat me nog best aardig af al zeg ik het zelf. Officieel regelen we het met zijn tweeen, maar om eerlijk te zijn komt er vanuit mijn medewerker niet enorm veel initiatief, maar misschien moet hij er nog inkomen. Al kan het wel eens een autitrekje zijn dat ik teveel de touwtjes in handen nemen wil...

Oh ja, over cd-uitleen, ik heb weer een paar potentiele kandidaten voor mijn jaarlijstje:
An Pierle - Helium sunset
Low - Trust
Mr. Scruff - Trouser Jazz

en de nieuwe Godspeed, you Black Emperor! zal ik nog even luisteren...

alp3833 @ 2002-11-15T16:32:00

2002-11-15T15:35:57Z

Voor weinig ben ik echt bang, maar nu wel wat gespannen. Ik had eerder ook moeten weten dat ik daar niet alleen in ben. Het zal weinig betekenen denk ik, er kan haast niets zijn. Hoe dan ook, we komen er doorheen...

...en ik hou van Linda.

jaarlijstje

2002-11-11T14:43:11Z

Omdat ik zin heb om een lijstje te maken alvast een beginnetje aan mijn jaarlijstje over 2002. Dat wil zeggen mijn favorieten over dat jaar (of eind 2001 evt).

Spinvis - Spinvis
Ygdrassil - Nice days under darkest skies
Tom Waits - Alice
Trockener Kecks - Meer niet!
Nils Petter Molvaer - NP3
Steve Reich - Triple Quartet

hmmmm.... nog niet echt veel dus, toch maar doorzoeken :D

mailtje op hb_as

2002-10-10T20:02:01Z

--- AXXXX wrote:
> Hoi Remco,

Hoi AXXXX

> Een heel late reactie weer van mij....

Laat maar uitgebreid en zinnig. Beter dan snel en nietszeggend lijkt me :).

>> De volgende tekst is een stukje dagboek van mij.
>> Het is niet goed geschreven, niet goed doordacht en
>> weinig logisch onderbouwd (dus hij mag overgeslagen
>> worden).
>
> Vond het juist een boeiend stukje.

Dank (ik mag mijzelf echter graag indekken).

>> Je mag het niet zeggen, maar zoveel is gezegd
>> dat niet gezegd moet worden, is niet belangrijk,
>> of is al herhaald. In normale mensentaal: is saai.
>
> Ken daarvan wel een 'mooi' voorbeeld...
> neuropsychologie... vond het erg
> interessant als studie, maar als OIO werd ik op een
> onderzoek gezet waarin ik,
> zoals (haast) alle Nederlandse onderzoekers
> jarenlang bezig moest zijn de data van
> een stel Amerikaanse onderzoekers te reproduceren.
> Ik miste het
> doorzettingsvermogen, de rust of de afgestomptheid
> om me daar dag in dag uit weer aan te zetten.

Kan ik me heel goed voorstellen ja. Ik vrees ook zoiets in mijn eigen toekomst, maar hoop me door rucksichtslos idealisme ergens te brengen. Zoals wijlen Piet Vroon geheel terecht op heeft gemerkt: er wordt in de psychologie te veel onderzocht en te weinig nagedacht.

>> Dat ik het gewoon niet kan, normaal lezen,
>> normaal opnemen.
>
> Om je vraag letterlijk te nemen: heb je weleens
> onderzocht of je leesproblemen
> hebt vanwege het lezen zelf (dyslexie of hyperlexie
> bijvoorbeeld) of gaat het om
> iets anders dan het lezen op zich? Zelf ben ik
> dyslectisch. Dat is heel laat aan
> het licht gekomen omdat ik normaal kan spellen en 3x
> zo hard werkte als mijn
> klasgenoten om het lees-/leertempo bij te houden op
> de HAVO. Toen het niet meer
> ging en mijn probleem aan het licht kwam, ben ik
> doorverwezen voor onderzoek naar dyslexie.

Ik sta hierin erg dubbel moet ik zeggen. Ik heb eerder al dingen over dyslexie gelezen, en ik herken me in veel kenmerken. Er is echter een 'probleem' voor mij wat betreft deze diagnose: ik lees in sommige gevallen sneller dan de meeste mensen. Het lijkt echter ten dele wel erop dat hierbij compensatiemechanismen een rol spelen.
Het ziet er naar uit dat mijn manier van lezen enigszins afwijkt van dat van de meeste mensen, hoewel ik het niet objectief kan beoordelen gezien het feit dat ik zelden een ander ben. Mijn manier houdt in dat ik meestal 5 tot 6 regels 'tegelijk' lees, een hypothese opstel over wat er moet staan en deze weer controleer. Dit gaat meestal goed, maar ik ben slecht in staat bijvoorbeeld om een exacte tekst te lezen.

Mijn voordeel is echter weer dat ik een extreem vermogen heb supersnel een pagina te lezen en te begrijpen, wanneer ik niet zo kritisch ben. Het lukt me vaak binnen 15 seconden een aardige blik van een pagina te krijgen. Als de stof dan niet zo moeilijk blijkt (hetgeen in de praktijk vaak volgt uit discrepanties tussen hypothese en verdere tekst) dan ga ik snel ergens doorheen. Zo heb ik het vreselijke prul 'te veel mens, te weinig dier' in een klein half uurtje uitgelezen, alleen omdat er geen informatie in stond. Dat ik het wel heb begrepen blijkt uit het feit dat ik wel enige denkfouten van de auteur onthouden had.
Het gaat echter mis als een tekst interessanter wordt, dan komt vaak ook wel een vage hoofdpijn op. Dus eigenlijk zodra ik het echt woord voor woord lezen wil. (Mijn betoog is overigens wat ongestructureerd omdat ik een deel van deze dingen ontdek, danwel een plaats geef, gedurende het typen). Wat ik trouwens ook niet kan is voorlezen of overtypen. In feite dus niets waarbij de tekst direct en letterlijk gevolgd moet worden. Hoe kan je voorlezen als je hoofd drie regels verder is?

Overigens is een interessante uitzondering weer de poezie. Dankzij een sterk gevoel voor ritme kan ik daar weer erg goed mee overweg en onthoud ik veel.

Overigens hoorde ik kort geleden van een vriendin die met dyslexie gediagnosticeerd is, maar ook op normaal tempo lezen kan.
> Heb het zelf altijd heel belangrijk gevonden om goed
> te kunnen leren omdat je daar
> op wordt beoordeeld door 'de maatschappij' waar ik
> als puber, al interesseerde het
> me over het algemeen weinig wat men van me vond,
> heel gevoelig voor was. Ik wist
> ergens dat ik intelligent was, en wilde daar een
> soort van erkenning voor. Het
> ergste was als leraren suggereerden dat ik gewoon
> 'te dom' was. Nu boeit het me
> niet meer of men mij slim of dom vindt.

Hulde :). Een teken van wijsheid als je het mij vraagt.

> Tegelijkertijd, los van het oordeel van
> andere mensen, vond ik het frustrerend niet mee te
> kunnen komen met de rest. Ik
> wilde ook Duits, Frans enz. leren en wilde weleens
> hoger dan een zesje halen voor
> geschiedenis, vooral als ik de stof beter snapte dan
> anderen die veel punten hoger
> haalden. Ik kon de informatie niet in mijn geheugen
> stampen.

Herkenning....

> Daarbij komt dat ik
> (nu minder, maar als kind heel erg) hyperactieve
> buien had en de lessen
> verstoorde, waardoor ik regelmatig de klas werd
> uitgestuurd en zelfs op lagere
> school al werd geschorst. Jaren later, als
> neuropsychologisch onderzoeker, voelde
> ik nog steeds vaak die buien in me opkomen, maar was
> inmiddels wel zo goed
> gedresseerd dat ik me redelijk wist in te houden.
> Het ziet er van buiten dan uit
> alsof ik rustig zit te werken, terwijl mijn
> gedachten ergens anders zijn en ik
> inwendig zowat uit elkaar knal van verveling. Of een
> bibliotheek: ik begrijp niet
> hoe mensen zich daar kunnen concentreren; als je een
> pen laat vallen kijkt al iedereen op.

Dat van uitbarstingen heb ik nooit gehad. Na mijn 4e is vakkundig bij mij erin gestampt dat ik rustig moest zijn om zo min mogelijk op te vallen. Tot die tijd was ik enigszins spontaan en ronduit uitgesproken voor mijn leeftijd. Dat enthousiasme heeft het concept school me vakkundig afgenomen (dit verklaard de naam 'onderwijzen': naar de afgrond sturen).

Terug op het onderwerp. Wat ik wel zeer sterk heb is dat ik sterk 'op reis' ga in mijn hoofd. Ik kan niet lang ergens op blijven zitten, of ik vlieg weg qua gedachten. Die ervaring met de bibliotheek heb ik trouwens ook zo. Ik heb voor mezelf als beste wijze van concentratie ontdekt om minimaal 2-3 dingen tegelijk te doen, waarvan een muziek luisteren is (ter voorkoming van achtergrondgeluid). Dan is mijn hoofd genoeg bezig om hem te verleiden op de plek te blijven. Dat schijnt trouwens weinig auti-achtig te zijn (?).

>> Maar verlies ik zo niet wat er echt staat, wat
>> er zou moeten staan? Schrijven andere mensen zoals
>> ik schrijf?
>
> Ik weet wel dat ik zelf een aparte manier van
> informatie opslaan heb ontwikkeld.
> Ik denk niet in taal en sla informatie in een soort
> abstracte schema's op. Soms
> visualiseer ik het, zodat ik nog precies weet op
> welke bladzijde iets stond en in
> welke kolom, maar geen idee meer heb om welke
> woorden het ging (terwijl ik wel de
> kern van de boodschap weet). Dat is lastig als men
> om termen vraagt, wat vaak
> gebeurt op scholen en universiteiten: men wil namen
> en termen horen en of de
> inhoud goed begrepen is doet er vaak niet zoveel
> toe.

Ik heb wel iets vergelijkbaars, hoewel ik niet zo sterk naar kolommen of plaatsen kijk. Wat ik lijk te doen is een soort 'gevoelsschema' ontwikkelen. Zonder werkelijk de namen of verbanden te kennen 'voel' ik aan wat de informatie is en wat ik ermee kan.
Op de universiteit loop ik er erg vaak tegenaan inderdaad. Zeker nu met psychologievakken is het een ramp. Vaak boeiende stof wordt op het tentamen gereduceerd tot een kennisvraagje over wie wat heeft verzonnen. Verder ben ik een aantal keer in de mist gelopen op een antwoord, waar werd gevraagd naar wat exact in de tekst stond, terwijl logisch doordenken vaak een correcter antwoord gaf, eventueel iets te diep voor de tekst.

> Groetjes,
> AXXX

groetjes terug,
Remco

ps gezien het feit dat ik wat dingen heb ontdekt voor mezelf zet ik deze mail ook in mijn livejournal. Als je daar moeite mee hebt, dan wis ik hem weer, okee?

Eerste (laatste?) gesprek nieuwe psycholoog

2002-10-08T11:43:49Z

Het ging niet, het liep niet en het wilde niet. Ik denk dat ik wel wilde, maar toch zocht naar ten eerste een stukje begrip. Al mijn woorden moest ik weer uitleggen, er was niets van aanvoelen aanwezig. Ik denk langzaam maar dat ik de hoop moet opgeven. Therapie is nodig omdat ik 'anders' ben, maar werkt niet omdat ik 'anders' ben. Mijn gedachten kon ik weer niet uitspreken, ik kon niet met mijn emoties komen.
Ze zei 'een therapie moet heel concreet zijn. Cryptische beschrijvingen heb je niets aan. Filosofie gaat over de grote problemen, maar dat helpt je niet gewoon.' Ik kan dat niet geloven. Filosofie is voor mij het leven. Ben ik zo'n raar geval dat ik het denken over de wereld verbind met mijzelf. Dat het leven voor mij samenhangt daarmee? Ik heb geprobeerd uit te leggen dat mijn cryptische beschrijvingen wezenlijk zijn en waar. En dus concreet, het is mijn wereld.
Het is toch weer de vertaalslag naar normale mensen die gemaakt moet worden. Ze denkt psycholoog te zijn, te denken over de geest, maar hangt ze niet aan haar geleerde ideeen. Waarom moet ik mijn gevoel in hun straatje vertalen? Waarom lukt dat me eigenlijk niet? Ik verlang naar de mogenlijkheid te spreken zonder te denken. Tenminste, zonder te denken aan hun zaken. Iemand die luistert en ook hoort, niet die me pakt op wat ik verkeerd schijn te denken.
Nee, dat laatste is ook niet waar. Mijn fouten moeten gevonden worden, maar die fouten zijn niet meer dan het niet weten wat te doen met dit leven. Denkt er niemand met me mee? Waarom moet alles nog steeds achter die waas zitten. Die zachte pijn die grijpen onmogelijk maakt.

Ik ben nu opstandig, voel de behoefte om therapie voorgoed op te zeggen. Tegelijk is weer pijnlijk duidelijk dat ik het nodig heb. Kan er niets makkelijk gaan?

'Biechten bij de professor is veel gevaarlijker. En als de professor je niet begrijpt dan heb je niet goed gebiecht.' - Jan Arends, 1974

alp3833 @ 2002-10-02T12:56:00

2002-10-02T11:26:52Z

De wereld is te groot en te klein.

'Kon ik die muziek maar opnieuw ontdekken.' Waarom is er niet meer van dat, dat waar je tegenaan loopt en alleen maar blijft groeien? In principe is er genoeg te ontdekken op de wereld, maar waarom zoveel in de marge. Of misschien is de vraag wel waarom ik die schok elke keer weer nodig heb, die totale verbazing van in het nieuwe vallen. Er is genoeg ja, nee, er is veel te veel. Om echt te kunnen praten moet alles bekend zijn. Moet je verder kunnen komen dan die eerste stappen, moet je die marge, die bijzaken leren kennen. Je mag het niet zeggen, maar zoveel is gezegd dat niet gezegd moet worden, is niet belangrijk, of is al herhaald. In normale mensentaal: is saai. Het is ook mezelf. Als ik een grafiek gezien heb, wil ik niet meer de afgeleide of wat dan ook er van zien. Dan denk ik liever voor mezelf dat ik alle info gezien heb. Ik ben te lui misschien? Te moeilijk met het bezig gaan aan dingen die me niet liggen.

Ik lees te langzaam.

Of te snel.

Ik weet niet eens wat de beperkende factor is bij mijn lezen. Zo vaak schieten hele lappen tekst voorbij. Dan komt de informatie niet in mijn hoofd. Andere keren blijf ik hangen bij een zin en maak ik mijn eigen dingen ervan. Ik zou zo graag eens gewoon willen lezen en onthouden zoals het bij anderen lijkt te gaan. Of is dat maar een illusie? Wat maakt mijn concentratie nou eigenlijk weg. Denk ik te veel, zoals het soms voelt, of is die angst die ik soms heb ook gewoon waar. Dat ik het gewoon niet kan, normaal lezen, normaal opnemen. Het is gewoon die depressie, die vage hoofdpijn die er zo vaak hangt. Als je een zin niet snapt, is die dan slecht geschreven of lees je niet goed. Waarom storen deze vragen me zo, waar is het voor nodig dat goed te kunnen. Alles wat zorgt dat ik een goede lezer ben soms is misschien ook wel dat ik alle ideeen zo extrapoleer, er een eigen systeem van maak. Maar verlies ik zo niet wat er echt staat, wat er zou moeten staan? Schrijven andere mensen zoals ik schrijf?

De wereld is te klein en te groot.

Ik wil haar leren begrijpen, alles van haar weten. Maar in die ene boom zat alles wat er van de wereld te weten is. Toch zijn er steeds maar nieuwe en nieuwe gedachtes. Of oude gedachtes, maar die bij een ander waren. Deed een ander met mijn gedachtes wat ik ermee zou willen doen, wat maakt het zo belangrijk dan dat ik er nog mee bezig ga. Ik moet maar eens vaker naar een boom kijken in plaats van naar een boek. Dan komt het antwoord vanzelf. Of niet.